Η μητρική γλώσσα

Η γλώσσα, γενικά, είναι, χωρίς αμφιβολία, το πιο σημαντικό, το πιο αποτελεσματικό όργανο επικοινωνίας που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος. Με τη γλώσσα ως εργαλείο οι άνθρωποι, άλλοτε ως δέκτες και άλλοτε ως πομποί, προσλαμβάνουμε, μεταδίδουμε ή ανταλλάσσουμε πληροφορίες και γνώσεις, εμπειρίες και αντιλήψεις, συναισθήματα και σκέψεις. Χωρίς τη συνδρομή της γλώσσας η επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους, η αλληλοενημέρωση και ο διάλογος θα απέβαιναν διαδικασίες, αν όχι εντελώς ανέφικτες, οπωσδήποτε πολύ ανεπαρκείς και ελάχιστα αποδοτικές και δημιουργικές.

Η μητρική γλώσσα, ωστόσο, για ένα λαό δεν είναι απλώς ένα σύνεργο επικοινωνίας, ένα όχημα μεταφοράς πληροφοριών και γνώσεων, συναισθημάτων και σκέψεων. Η μητρική γλώσσα για ένα λαό είναι κάτι το πολύ πιο σημαντικό. Είναι μια ουσιαστικής σημασίας συνιστώσα της εθνικής ταυτότητας του ανθρώπου και παράμετρος βασική του πολιτισμού του. Η μητρική γλώσσα για κάθε λαό είναι ένας κοινωνικός θεσμός, που εκφράζει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία ζωής, ένα ιδιαίτερο ύφος και ήθος ζωής. Στην εθνική γλώσσα έχουν εγγραφεί όλα τα βιώματα, όλες οι αξίες, όλες οι αντιλήψεις που έχουν υιοθετηθεί ανά τους αιώνες από μια γλωσσική κοινότητα, από ένα έθνος. Μέσα από τη γραμματική της γλώσσας, τη μορφολογία και τη σύνταξη, το λεξιλόγιο, την παραγωγή και τις σημασίες των λέξεων, τις κυριολεκτικές και, ιδιαίτερα, τις μεταφορικές, και την όλη δομή της γλώσσας αποτυπώνονται οι αντιλήψεις, η πολιτική και πολιτισμική ιστορία του κάθε λαού, ο τρόπος, με τον οποίο αυτός ο λαός συνέλαβε τον κόσμο και τον άνθρωπο. Η μητρική γλώσσα για τον άνθρωπο και για το έθνος, επομένως, δεν έχει την ίδια σημασία που έχει γι' αυτούς οποιαδήποτε άλλη ξένη γλώσσα και δεν μπορεί να υποκατασταθεί απ' αυτή.
Η μητρική-εθνική γλώσσα για κάθε λαό είναι ουσιαστικά ο κόσμος του, η σκέψη του, ο ίδιος ο εαυτός του. Η γλώσσα η εθνική εκφράζει, αποδίδει τον εθνικό πoλιτισμό, ταυτίζεται με τον εθνικό πολιτισμό.
Εθνική γλώσσα και εθνικός πολιτισμός είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Σχέση στενής αλληλεξάρτησης υπάρχει ανάμεσα στο πολιτισμικό επίπεδο του κάθε λαού και του επιπέδου της εθνικής του γλώσσας. Όσο ανώτερο και πλουσιότερο πολιτισμό αναπτύσσει ένας λαός, όσο ένας λαός προχωρεί στην επιστήμη και την παιδεία, όσο προοδεύει στους τομείς της οργάνωσης της κοινωνίας, της πολιτείας και της οικονομίας, τόσο πλουσιότερη, δυναμικότερη και εκφραστικότερη είναι και η γλώσσα του.
Η μητρική-εθνική γλώσσα, σε τελευταία ανάλυση, είναι μια πολιτισμική κατάκτηση, ένα πολιτισμικό αγαθό των ανθρώπων που συγκροτούν ένα λαό ή ένα έθνος, ανάλογης, τουλάχιστον, σημασίας και εμβέλειας με όλες τις άλλες πολιτισμικές κατακτήσεις, όπως είναι, για παράδειγμα, η επιστήμη, η παιδεία, η φιλοσοφία, η τέχνη, η οργάνωση και η λειτουργία της κοινωνίας, η δημοκρατία, η ελευθερία, η οικονομική ανάπτυξη και η ευημερία των πολιτών. Και όπως ένας λαός
προοδευτικός, που έχει συνείδηση της ιστορικής του αποστολής και αισθάνεται εθνικά υπεύθυνος, περήφανος και αξιοπρεπής, φιλοδοξεί, εργάζεται και αγωνίζεται αδιάκοπα για την ποιοτική αναβάθμιση των άλλων πολιτισμικών κατακτήσεών του, κατά τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό πρέπει να ενδιαφέρεται, να μοχθεί και να αγωνίζεται για την
ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό της μητρικής του γλώσσας. Ένας λαός, που υποτιμά και περιφρονεί τη μητρική του γλώσσα, υποτιμά, στην ουσία, και περιφρονεί την ιστορική του ταυτότητα, την εθνική του ιδιοπροσωπία, τον εθνικό του πολιτισμό και, ταυτόχρονα, απαρνιέται την πολιτισμική του ευθύνη, το πολιτισμικό του χρέος να προαγάγει τον δικό του πολιτισμό και να συμβάλει έτσι και αυτός στην ποιοτική αναβάθμιση του πανανθρώπινου πολιτισμού.
Φυσικά δεν αμφισβγτεί κανείς τη σημασία της μητρικής γλώσσας.Ενώ στην Ευρώπη δίνονται μάχες για την εισαγωγή του μαθήματος της μητρικής γλώσσας στα σχολεία , απο τους ομογενείς , όπως αυτή στη Γερμανία πριν απο μερικά χρόνια. Μετά από διαβουλεύσεις που διήρκεσαν δύο ώρες επετεύχθη συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ των εκπροσώπων της μόνιμης συνόδου των υπουργών Παιδείας της Γερμανίας (Kultusministerkonferenz-KMK), και των μεταναστευτικών ομοσπονδιών στο ακανθώδες ζήτημα του μαθήματος της μητρικής γλώσσας. Στο δημαρχείο του Αμβούργου και μετά από έντονες συζητήσεις, η γερμανική πλευρά αποδέχθηκε να αναφέρεται ρητά στο κείμενο της κοινής διακήρυξης η σημασία της πολυγλωσσίας και του μαθήματος της μητρικής γλώσσας. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με την Χαρίκλεια Μάστορα, που εκπροσώπησε στις διαβουλεύσεις την Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων (ΟΕΚ), οι υπουργοί Παιδείας δέχθηκαν να ενσωματωθεί στο κείμενο παράγραφος, με την οποία θα καλούνται οι σχολικές μονάδες με μεγάλο ποσοστό μαθητών από μεταναστευτικές οικογένειες να εντάξουν ισότιμα στα αναλυτικά προγράμματά τους το μάθημα της μητρικής γλώσσας.
«Παρά την επιμονή μας να ενσωματωθούν στην κοινή διακήρυξη και άλλα σχετικά σημεία της παραγράφου, στην οποία είχαμε συμφωνήσει στις 3 Οκτωβρίου, οι εκπρόσωποι των υπουργών Παιδείας των 16 ομοσπόνδων κρατιδίων δεν υποχώρησαν», τόνισε η κ. Μάστορα. Η Χαρίκλεια Μάστορα, που έδωσε σκληρή μάχη στο Αμβούργο με τη συμπαράσταση του προέδρου της Παγγερμανικής Ένωσης Μεταναστευτικών Ομοσπονδιών, Μέχμετ Τανριβέρντι, θεωρεί ικανοποιητικό το αποτέλεσμα.
«Η κοινή διακήρυξη σε συνάρτηση με τα πορίσματα των Ομάδων Εργασίας του Εθνικού Σχεδίου για την Ενσωμάτωση, τα οποία αναφέρονται στη σημασία του μαθήματος της μητρικής γλώσσας, συνιστά νίκη των μεταναστών και ένα νέο θετικό ξεκίνημα στην κατεύθυνση ενός πολύγλωσσου, πολυπολιτισμικού σχολείου που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των μαθητών μεταναστευτικής προέλευσης», δήλωσε η κ. Μάστορα.
Το κείμενο της κοινής διακήρυξης υπουργών Παιδείας και μεταναστευτικών ομοσπονδιών, που φέρει τον τίτλο «Ενσωμάτωση ως ευκαιρία. Μαζί για ίσες ευκαιρίες», θα αναδιατυπωθεί και θα σταλεί εκ νέου στους εκπροσώπους των μεταναστών για τις τελευταίες παρατηρήσεις. Στις 13 Δεκεμβρίου η κοινή διακήρυξη θα παρουσιαστεί από τον υπουργό Παιδείας του Βερολίνου και προεδρεύοντα της συνόδου των ομολόγων του, Γιούργκεν Τσέλνερ, στο πλαίσιο πανηγυρικής συνέντευξής Τύπου που θα λάβει χώρα στο Βερολίνο. Εκεί θα υπογραφεί το κείμενο, το οποίο στη συνέχεια θα αποτελέσει οδηγία προς τις σχολικές Αρχές για μια σειρά θεμάτων που αφορούν στην σχολική εκπαίδευση των μαθητών μεταναστευτικής προέλευσης.

Τα πράγματα στη χώρα μας είναι κάπως διαφορετικά. Παρά της επίσημες δηλώσεις περί πολυγλωσσιάς , πολυπολιτισμικότητας και του πλούτου που προσφέρουν αυτα, στην πρακτική προσπαθούμε να εξαλίψουμε κάθε τι διαφορετικό απο εμάς. Ειδικά αν η μητρική γλώσσα είναι τουρκικά τότε γίνεται το έλα να δεις , όπως θα έλεγε ο φίλος μου.
Απο τη μία , προσπαθούμε να περάσουμε το νόμο περί δίχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης , και απο την άλλη δε σεβόμαστε τη μητρική γλώσσα των Τούρκων που ζουν στην Θράκη.Θα διαφωνίσουν κάποιοι γνωστοί μαζί μου , λέγοντας πως στην Θράκη δε ζουν μόνο τούρκοι άλλα και πομάκοι , και αθίγγανοι . Δώστε και σε αυτούς τη δυνατότητα εκμάθησης της μητρικής τους γλώσσας εφόσον το επιθυμούν.Αφού κατασκευάζετε εσείς οι ίδιοι, γραπτές γλώσσες που δεν υπάρχουν.
Κακά τα παραμύθια άλλα ο σκοπός της εκπαίδευσης στη μειονότητα της θράκης δεν είναι οι ενσωμάτωση στην κοινωνία αλλά εξάλειψη του, πολιτισμού της γλώσσας και της κουλτούρας και κάθε στοιχείο που θυμίζει κάτι τουρκικό.
Φοβόμαστε το διαφορετικό; τότε κόψτε τα δάχτυλα σας να έχουν όλα το ίδιο μέγεθος.
Αυτά και λίγα.